Świadomość poza ciałem po śmierci klinicznej

Świadomość po śmierci to problem, który poddano badaniom naukowym. Doświadczenia bliskie śmierci (NDE) były dokumentowane przez osoby, które powróciły do życia po śmierci klinicznej. Współcześnie, szczególnie od lat 70. XX wieku, naukowcy zaczęli badać NDE naukowo, starając się zrozumieć, co dzieje się podczas przejścia z życia do śmierci. Do typowych doświadczeń zgłaszanych przez osoby, które doświadczyły NDE, należą: uczucie spokoju, opuszczenie ciała, wzmożona świadomość oraz wizje jasnego światła.

Badania sugerują, że świadomość może utrzymywać się przez krótki okres po śmierci klinicznej, co potwierdzają badania wskazujące na to, że mózg może zachować funkcjonalność przez kilka sekund po zatrzymaniu akcji serca. Ponadto, niektóre eksperymenty ujawniają gwałtowny wzrost aktywności mózgu tuż przed śmiercią, co sugeruje możliwość zachowania w tym czasie świadomości. Podczas gdy wiele osób opisuje swoje doświadczenia jako spokojne, inni opowiadają o bardziej stresujących spotkaniach, co sugeruje szereg subiektywnych interpretacji, na które wpływają indywidualne przekonania i oczekiwania.

Do NDE dochodzi, gdy serce i oddech danej osoby przestają bić, ale zostaje ona reanimowana, zanim jej mózg ulegnie nieodwracalnemu uszkodzeniu. W tym czasie niektórzy ludzie zgłaszają podobne doświadczenia, takie jak przytłaczające poczucie spokoju lub wrażenie opuszczenia ciała i spojrzenia na siebie i otoczenie z „zewnątrz”. Wielu zgłasza również dostrzeżenie jasnego światła na końcu tunelu lub spotkanie ze zmarłymi bliskimi. Jednak w rzadkich przypadkach osoby opisywały swoje NDE jako traumatyczne wydarzenie, w którym uczucie spokoju zastąpiono przerażeniem lub rozpaczą. Liczne badania donoszą, że około 20% osób, które przeżyły zatrzymanie akcji serca, zgłosiło jakąś formę NDE.

Świadomości po śmierci klinicznej

Badania nad doświadczeniami bliskiej śmierci wykazały, że ludzki mózg zachowuje świadomość po zatrzymaniu akcji serca i ustaniu przepływu krwi przez organizm. Według badań przeprowadzonych w Langone School of Medicine na Uniwersytecie Nowojorskim, kora mózgowa, obszar mózgu odpowiedzialny za procesy poznawcze i zbieranie informacji ze zmysłów, jest w pełni funkcjonalna od dwóch do dwudziestu sekund po tym, jak serce przestaje pompować krew do organizmu.

W innym badaniu przeprowadzonym w 2013 roku naukowcy zaobserwowali u zwierząt gwałtowny wzrost aktywności elektrycznej mózgu na krótko przed śmiercią i zaprzestaniem jego funkcjonowania. Ten wzrost wprawiał zwierzęta w stan nadmiernej czujności tuż przed śmiercią.

Dalsze badania, w tym jedno opublikowane w 2023 roku w czasopiśmie „Proceedings of the National Academy of Science”, pokazują, że ludzie niemal na pewno zachowują jakąś formę świadomości krótko po śmierci klinicznej. Badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Louisville w Kentucky wykazało wzrost aktywności fal gamma w czasie po zatrzymaniu akcji serca. Fale gamma to rodzaj fal mózgowych związanych z pamięcią, czujnością i poczuciem szczęścia.

Opierając się na wynikach tych i innych badań naukowcy spekulują, że wspólne doświadczenia zgłaszane przez wiele osób, które doświadczyły NDE, mogą być wynikiem spowolnienia przepływu krwi do mózgu i nagłego wzrostu impulsów elektrycznych. Astronauci i piloci doświadczalni, którzy brali udział w eksperymentach z wirówkami, zgłaszali podobne doświadczenia, ponieważ przepływ krwi do ich mózgu zwalniał wraz ze wzrostem siły grawitacji.

Podobne doniesienia o wizjach aniołów, nieba lub spotkaniach z bliskimi mogą być wynikiem występowania fal gamma w części mózgu związanej z doświadczeniami religijnymi lub duchowymi, albo po prostu dlatego, że niektórzy ludzie zostali uwarunkowani do oczekiwania takich obrazów po śmierci. Z drugiej strony, osoby, które doświadczyły negatywnych NDE, na przykład te, które twierdzą, że miały wizje piekła, mogły zostać uwarunkowane do postrzegania śmierci jako momentu przerażenia i rozpaczy.

Wspólne odczucia

Większość osób, które doświadczyły stanu bliskiego śmierci, zgłaszała niektóre lub wszystkie z poniższych doznań:

• uczucie opuszczania ciała i unoszenia się nad nim, czasami obserwując otoczenie,
• podróżując przez tunel w stronę jasnego, spokojnego światła,
• przegląd swojego życia,
• przekraczanie granicy,
• spotkania z istotami duchowymi lub duchowymi wersjami zmarłych krewnych i przyjaciół,
• poczucie, że jest się bezwarunkowo kochanym,
• niechęć do powrotu do ciała.

Należy jednak pamiętać, że nie wszystkie NDE są przyjemne. Niektórzy zgłaszali, że przebywali w całkowitej ciemności i mieli okropne uczucie wisząc nad przepaścią. Istoty duchowe, które napotkali, były demoniczne, a nie pełne miłości. Te „piekielne” NDE zdają się zdarzać znacznie rzadziej niż „niebiańskie” NDE.

Prawdziwe NDE

W prawdziwych NDE ludzie doświadczają wrażeń bycia poza ciałem. Widzą i słyszą rzeczy, które inni później potwierdzają. W jednym ze słynnych przypadków z 1991 roku zespół medyczny schłodził ciało Pam Reynolds, piosenkarki i autorki tekstów, do temperatury ok. 15 stopni Celsjusza. Próbowano zapobiec pęknięciu ogromnego tętniaka u podstawy jej czaszki. Zatrzymano jej serce, odpompowano krew z głowy i stwierdzono, że jej mózg jest nieaktywny – była w stanie śmierci klinicznej.

Reynolds później relacjonowała, że ​​miała doświadczenie bliskie śmierci NDE i pamiętała szczegóły operacji, jak gdyby oglądała ją przez ramię chirurga. Przypomniała sobie rozmowę między pielęgniarkami a lekarzem i dokładnie opisała piłę, której chirurg użył do jej czaszki.

W innej relacji 57-letni mężczyzna twierdził, że wyszedł z ciała i podszedł do kąta pokoju, gdzie obserwował personel próbujący go reanimować. Opisał wygląd włosów osób z personelu i to, jak lekarze rozcięli mu ubranie. Opowiedział również o tym, jak lekarz użył defibrylatora, co spowodowało, że został on wciągnięty z powrotem do ciała. Personel medyczny potwierdził prawdziwość wspomnień mężczyzny.

Źródło: https://www.ebsco.com/research-starters/health-and-medicine/consciousness-after-death; https://www.ebsco.com/research-starters/psychology/near-death-experience-nde