Eksperyment: ludzka świadomość wpłynęła na ruch wahadła

Wahadło składające się z dwucalowej kryształowej kuli zawieszonej na pręcie z topionej krzemionki było przedmiotem eksperymentu mającego na celu zmierzenie możliwych efektów świadomej intencji człowieka na analogowy układ fizyczny. Wahadło zamknięto w przezroczystym akrylowym pudełku i wyposażono w sterowany komputerowo system mechaniczny, aby zwolnić je zawsze z tej samej wysokości początkowej w powtarzanych seriach. Uczestnicy eksperymentu próbowali wpłynąć na ruch wahadła.

Szybki licznik binarny rejestrował przerwy w wiązkach fotodiody, aby mierzyć prędkości w najniższym punkcie łuku wahadła z dokładnością mikrosekundową. W seriach 100 wahań, trwających około trzech minut, wybrani uczestnicy eksperymentu Princeton University w Stanach Zjednoczonych próbowali spowolnić, przyspieszyć lub pozostawić bez wpływu ruch wahadła. Wyciągnięto następujące wnioski:

Eksperymenty wykorzystujące elektroniczne generatory zdarzeń losowych (REG) różnych typów (Nelson, Dunne i Jahn, 1984; Jahn, Dunne i Nelson, 1987; Nelson i in., 1991), a także eksperyment z losową kaskadą mechaniczną (RMC) (Dunne, Nelson i Jahn, 1988) dostarczyły dowodów na anomalne korelacje wydajności takich urządzeń fizycznych z intencją operatora – czytamy w raporcie.

Wynik obecnego badania nie potwierdził hipotezy eksperymentalnej zakładającej, że analogowy charakter eksperymentu z wahadłem miałby skutkować większymi rozmiarami efektów, to jednak potwierdza podstawowe podobieństwo efektów wpływu świadomości występujących w eksperymentach wykorzystujących zasadniczo różne układy fizyczne.

Podkreślono pojawienie się lepszych efektów u operatorów zlokalizowanych nawet tysiące mil od urządzenia: „W rzeczywistości, chociaż różnica nie jest znacząca, efekty zdalne są większe niż te znalezione w danych lokalnych.”

Opis eksperymentu

Szybki licznik binarny rejestrował przerwy w wiązkach fotodiody, aby mierzyć prędkości w najniższym punkcie łuku wahadła z dokładnością mikrosekundową. W seriach 100 wahań, trwających około trzech minut, wybrani uczestnicy eksperymentu Princeton University w Stanach Zjednoczonych próbowali utrzymać wysokie wahania, tj. zmniejszyć współczynnik tłumienia (HI) lub zmniejszyć amplitudę wahania, tj. zwiększyć współczynnik tłumienia (LO), albo też przyjąć niezakłóconą linię bazową wahania (BL).

W sumie z 1545 zestawów testów wygenerowanych przez 42 osoby nazwane operatorami różnica HI-LO jest istotna w kierunku intencji dla pięciu osób, a różnica między intencją a przebiegami bazowymi jest istotna i dodatnia dla pięciu innych operatorów. Całkowita różnica HI-LO jest zredukowana do nieistotności przez silnie negatywne wyniki kilku operatorów, z których czterech ma porównywalnie duże wyniki w kierunku przeciwnym do intencji. Analiza wariancji ujawnia istotną strukturę wewnętrzną w bazie danych (główne efekty F4, 189= 2,845, p = 0,025). Porównania podzbiorów wskazują, że operatorzy płci męskiej mają tendencję do uzyskiwania wyższych wyników niż kobiety, a próby z losową instrukcją mają tendencję do uzyskiwania wyższych wyników niż próby wolicjonalne, szczególnie w przypadku operatorów płci męskiej.

Próby wygenerowane z operatorem w odległym miejscu mają większą wielkość efektu niż próby lokalne. Chociaż bezpośrednie porównania nie są proste, wydaje się, że efekty intencji operatora na szybkość tłumienia wahadła mogą być podobne pod względem wielkości i stylu do tych w innych eksperymentach interakcji człowiek-maszyna. Chociaż wynik ten nie potwierdza hipotezy eksperymentalnej zakładającej, że analogowy charakter eksperymentu z wahadłem miałby skutkować większymi rozmiarami efektów, to jednak potwierdza podstawowe podobieństwo efektów wpływu świadomości występujących w eksperymentach wykorzystujących zasadniczo różne układy fizyczne.

Wstęp

Eksperymenty wykorzystujące elektroniczne generatory zdarzeń losowych (REG) różnych typów (Nelson, Dunne i Jahn, 1984; Jahn, Dunne i Nelson, 1987; Nelson i in., 1991), a także eksperyment z losową kaskadą mechaniczną (RMC) (Dunne, Nelson i Jahn, 1988) dostarczyły dowodów na anomalne korelacje wydajności takich urządzeń fizycznych z intencją operatora. W szczególności stwierdzono, że przesunięcia średnich rozkładu empirycznego są istotnie skorelowane z intencjami wolicjonalnymi lub losowo przypisanymi do wywierania na nie wpływu. Chociaż eksperymenty te opierają się na różnych procesach fizycznych, wszystkie są zasadniczo cyfrowe lub dyskretne w naturze, z binarnymi dodatnimi lub ujemnymi przyrostami w pomiarach eksperymentalnych jako celem intencji operatora. Aby zwiększyć jego ogólność, ten gatunek badań rozszerzono na dziedzinę analogową za pomocą eksperymentu, który ma potencjalnie większą wrażliwość na interakcję operatora ze względu na atrakcyjne walory estetyczne i ciągłą zmienność wielkości mierzalnej.

Urządzenie jest klasycznym wahadłem liniowym, odpowiednio wyposażonym w celu zapewnienia precyzyjnego pomiaru jego dynamicznej wydajności i zapewnienia operatorom odpowiednich informacji zwrotnych. Spośród wielu możliwych konfiguracji wybrano do opracowania swobodnie wahadło zamknięte w przezroczystym pudełku akrylowym, przy czym jako główny parametr mierzalny wybrano współczynnik tłumienia. Operatorzy-wolontariusze, z których żaden nie rości sobie prawa do specjalnych zdolności, są instruowani, aby siedzieć cicho około półtora metra od wahadła i skupiać na nim uwagę albo z intencją HI, zdefiniowaną jako utrzymywanie wysokich wahań (odpowiadających zmniejszeniu współczynnika tłumienia), albo z intencją LO, zdefiniowaną jako utrzymywanie niskich wahań (odpowiadających zwiększeniu współczynnika tłumienia), albo aby przyjąć linię bazową (BL), w której nie ma żadnego wysiłku, aby zmienić zachowanie wahadła. Te warunki HI, LO i BL są gromadzone w ciągłych zestawach trzech przebiegów, które są następnie łączone w serie, które są uważane za niezależne powtórzenia eksperymentu.

Sprzęt

Ciężarek wahadła to przezroczysta kula z kryształu kwarcowego o średnicy dwóch cali przymocowana do 30-calowego pręta z przezroczystej stopionej krzemionki, wybranego ze względu na jego niezwykle mały współczynnik rozszerzalności cieplnej. Górny koniec pręta jest zamontowany w mosiężnych i aluminiowych uchwytach, w których znajdują się elementy łożyskowe. W badaniach pilotażowych przetestowano trzy rodzaje precyzyjnych łożysk w poszukiwaniu optymalnej niezawodności i minimalnego wkładu łożysk do sił tłumiących. Ostatecznym wyborem do formalnego eksperymentu był miniaturowy system łożysk kulkowych o podwójnym bieżniku, który jest wysoce niezawodny, o niskim tarciu i bez wykrywalnej wrażliwości na zużycie lub rozszerzalność cieplną. Łożyska te przyczyniają się tylko do niewielkiej części (około 7% przy maksymalnym łuku) złożonych sił tłumiących; reszta jest prawdopodobnie aerodynamiczna. System łożysk jest podtrzymywany przez masywny aluminiowy pręt o wymiarach 2,5 cala kwadratowego, który jest przymocowany do pionowo zorientowanej, obrabianej maszynowo aluminiowej płyty o grubości 1,5 cala, przymocowanej z kolei do aluminiowej płyty bazowej eksperymentu.

Cały zespół wahadła jest zamknięty w przezroczystym akrylowym pudełku o wymiarach 24 cali kwadratowych na 36 cali wysokości, które stoi na masywnym stole podporowym, który zamyka sprzęt elektroniczny. Rysunek 1 to zdjęcie urządzenia z punktu widzenia operatora, a rysunek 2 to zdjęcie z bliska przedstawiające ciężarek na początku biegu.

Silnik krokowy, zamontowany za pionową płytą i obsługiwany przez mikrokontroler, porusza ramieniem, które popycha ciężarek wahadła do kołyski startowej po prawej stronie obudowy. Na zdjęciu ciężarek został właśnie uwolniony z kołyski przez ramię mechaniczne, które można zobaczyć przyspieszające przed ciężarkiem. Za ciężarkiem znajduje się stożkowa osłona nad termistorem, a po lewej stronie znajduje się układ fotodiody. Rysunek 3 (Przetwarzanie danych) przedstawia szczegóły mechaniczne układu pomiarowego.

Aby rozpocząć bieg, ramię jest szybko przesuwane do pozycji parkowania po przeciwnej stronie obudowy, co pozwala wahadłu swobodnie się huśtać po łuku około 35 stopni. Podwójne ostrze jest zamontowane na pręcie w pobliżu ciężarka, wystając w kierunku płyty tylnej, tak aby dwie krawędzie natarcia, oddzielone o około jeden centymetr, przechodziły przez pary fotodiod zamontowane na trzpieniu przymocowanym do płyty tylnej. Przerwy wiązek fotodiod są mierzone z rozdzielczością 50 nanosekund, przy użyciu licznika binarnego o częstotliwości taktowania 20 megaherców, a czasy są rejestrowane jako surowe dane w plikach komputerowych, wraz z obliczonymi prędkościami i zmianami prędkości (tłumieniem) oraz identyfikującymi informacjami indeksowymi. Należy zauważyć, że chociaż szybkość tłumienia jest określonym celem intencji operatora, nie możemy wykluczyć możliwości, że wyniki eksperymentów mogą odzwierciedlać wpływy na inne elementy systemu, takie jak obwód pomiarowy, który obejmuje zarówno komponenty cyfrowe, jak i analogowe.

Bezpośrednią informację zwrotną dla operatora w trakcie przebiegu zapewnia światło rzucane wzdłuż pręta z topionej krzemionki na kryształowy ciężarek, którego kolor zmieniany jest przez filtr gradientowy, którego położenie kontrolowane jest przez wielkość i znak skumulowanych różnic między bieżącym przebiegiem a poprzednim przebiegiem bazowym.

Działanie eksperymentu jest w całości kontrolowane przez oprogramowanie komputerowe, które komunikuje się z aparatem fizycznym za pomocą interfejsu GPIB IEEE488 i kodu mikrokontrolera opartego na pamięci EPROM. Program jest napisany w GWBASIC, aby działać na komputerze PC opartym na procesorze 80286; zarządza eksperymentem, w tym wszystkimi działaniami operatora, i utrzymuje pliki danych z odpowiednim indeksem. Dla bezpieczeństwa i integralności danych, tworzona jest redundantna kopia papierowa bloków uśrednionych surowych danych, aby zapewnić potwierdzenie danych podstawowych i ochronę przed ich utratą. Oprócz kopii papierowej, kompletna kopia danych jest zapisywana na dyskietce, a także na dysku twardym. Zestaw automatycznych instrumentów (Sensor Instruments Co., Inc.) rejestruje temperaturę, wilgotność i ciśnienie barometryczne, a parametry te są uwzględniane w indeksie dla każdego przebiegu.

Sama masywna struktura wahadła jest pozioma i stabilna w stosunku do podłogi i budynku, a podczas gdy drgania budynku lub skutki przejeżdżającego ruchu ulicznego itp., przenoszone przez betonową płytę podłogową, mogą w zasadzie wpływać na dane na poziomie statystycznie wykrywalnym, projekt eksperymentalny zapewnia, że ​​takie efekty nie będą skorelowane z warunkami intencji lub jakimikolwiek parametrami wtórnymi. Ruchy fizyczne operatorów, takie jak kołysanie, stukanie, kołysanie i kiwanie głową w odpowiedzi na wahadło, stanowią potencjalny wpływ, jeśli zostaną mechanicznie sprzężeni z wahadłem za pośrednictwem podłogi lub ruchu powietrza. Ta ostatnia możliwość jest w dużej mierze eliminowana przez całkowitą obudowę, ale ochrona przed zakłóceniami mechanicznymi, takimi jak deptanie po podłodze lub dotykanie obudowy wahadła, lub zakłóceniami akustycznymi, takimi jak krzyki lub gwizdy, jest obecnie zapewniana jedynie przez przeszkolenie i uczciwość operatora. Jednakże testy wskazują, że najbardziej widocznym efektem, a w zasadzie jedyną wykrywalną zmianą wynikającą z regularnych, zsynchronizowanych zakłóceń mechanicznych (np. stukanie w obudowę), jest zwiększenie wariancji danych w ramach przebiegów, co prowadzi do zwiększenia błędu standardowego, a zatem bardziej konserwatywnych testów różnic między przebiegami. Pełna ochrona przed wszystkimi takimi fałszywymi źródłami efektów jest nieodłączna w podzbiorze bazy danych, w którym operatorzy znajdują się w zdalnej lokalizacji podczas przebiegu. Wszystkie te działania są uruchamiane automatycznie, często gdy nikogo nie ma w

laboratorium, a w każdym razie personel nie zna kolejności intencji operatora, więc nie ma możliwości świadomego lub nieświadomego wprowadzenia skorelowanych wibracji. Na koniec wprowadzono kontrolę progu bezpieczeństwa w celu wykrycia niekontrolowanych wartości odstających spowodowanych awarią łożyska lub innymi poważnymi artefaktami, ale w formalnej bazie danych zgromadzonej od czasu instalacji precyzyjnych łożysk dwubieżniowych nie wystąpiły żadne takie zdarzenia progowe.

Procedura

Dane są pobierane w seriach po 100 pełnych wahań, a okres wahadła wynosi około 1,8 sekundy; seria trwa zatem około trzech minut, plus czas na zapisanie plików i zarejestrowanie informacji podsumowujących. Trzy intencje są łączone w ciągłe zestawy trzech serii, w których zakłada się, że warunki środowiskowe i mechaniczne pozostają bardzo podobne. Po serii niezarejestrowanej, która weryfikuje nominalną wydajność systemu, dane są generowane w sesjach trwających około godziny.

Informacje zwrotne podczas sesji opierają się na porównaniu przebiegów intencyjnych o wysokiej i niskiej wartości z bazą bieżącego zestawu. Wymaga to, aby pierwszy przebieg we wszystkich zestawach był bazą, a zatem tylko porównanie losowo uporządkowanych przebiegów o wysokiej i niskiej wartości jest ściśle odporne na trendy sekularne w wydajności maszyny. W rzeczywistości nie zaobserwowano takich trendów w rozległych testach kalibracji, z wyjątkiem pewnych korelacji ze zmianami zmiennych atmosferycznych, a te zmiany są zazwyczaj zbyt wolne, aby mieć jakikolwiek wpływ na porównania w obrębie zestawu. Dokładniej rzecz biorąc, temperatura, wilgotność i ciśnienie barometryczne są rutynowo rejestrowane, a dane kalibracyjne wskazują, że ciśnienie barometryczne jest skorelowane (r = -0,93) z ogólną zmianą prędkości podczas przebiegu. Temperatura i wilgotność są również powiązane, ale skorelowane krzyżowo z ciśnieniem, tak że model regresji wykorzystujący tylko ciśnienie może uwzględnić około 90% wariancji z tych źródeł. Oprogramowanie analityczne oblicza współczynnik korekcji na podstawie odczytów ciśnienia barometrycznego, aby zrekompensować wpływ zmiennych środowiskowych na szybkość tłumienia wahadła, ale ponieważ wszystkie porównania są dokonywane w obrębie zestawów, ta poprawka jest pomijalna.

Program komputerowy obejmuje opcję opóźnionego startu sekwencji wstępnie zaprogramowanych przebiegów. Jest ona wykorzystywana do kalibracji nocnych, a także do formalnych eksperymentów z operatorem w odległej lokalizacji. W tym ostatnim przypadku ustala się sposób generowania danych w blokach o długości sesji, rozpoczynających się w określonym czasie, z przebiegami w odstępach pięciominutowych. Operator zgłasza kolejność intencji HI i LO po wygenerowaniu i zarejestrowaniu danych, a dopiero potem otrzymuje informację zwrotną.

Parametry eksperymentalne przechowywane w indeksie i dzienniku obejmują tryb instrukcji i tryb informacji zwrotnej. Operatorzy mogą wybrać kolejność intencji HI i LO lub kolejność może zostać przypisana losowo przez program. Istnieje kilka opcji informacji zwrotnej, w tym wskaźniki cyfrowe lub kolorowe, lub oba, lub operator może wybrać brak wyraźnej informacji zwrotnej. Opcja cyfrowa to komputerowy wyświetlacz dodatniego lub ujemnego kumulatywnego odchylenia zmiany prędkości bieżącego przebiegu w każdym półwychyleniu, w porównaniu z linią bazową. Informacja zwrotna w kolorze pokazuje wzrastające odchylenia dodatnie jako bursztynowe, następnie czerwone podświetlenie ciężarka wahadła, a odchylenia ujemne jako zielone, zmieniające się na niebieskie. Operatorzy są zachęcani do generowania wielu serii i do eksplorowania opcjonalnych trybów instrukcji i informacji zwrotnej. Planowane analizy obejmują porównanie tych opcji, a także porównanie poszczególnych operatorów oraz podzbiorów mężczyzn i kobiet.

Przetwarzanie danych

Potrzebne jest rozległe przetwarzanie, aby przekształcić oryginalny strumień danych w dobrze zachowujące się zmienne losowe, odpowiednie do porównań statystycznych w celu określenia efektów operatora. Ostatecznym celem jest zredukowanie zmierzonych danych dla każdego przebiegu do ilości, które można porównać za pomocą solidnych testów parametrycznych. Oryginalne dane są automatycznie skorelowane, mają nieliniowo malejące wartości i są konwertowane na znormalizowane wyniki, które są bardziej zbliżone do liniowych i nieskorelowane.

Końcowe porównania opierają się na odejmowaniach między nominalnie równoważnymi punktami w znormalizowanych szeregach czasowych, skumulowanych w całym przebiegu. Otrzymane liczby podsumowujące są dobrze zachowane, jak opisano bardziej szczegółowo w sekcji Kalibracje.

Pełny opis analizy, w tym szczegóły normalizacji, znajduje się w Nelson & Bradish, 1993. Krótko mówiąc, logika pomiaru/analizy przebiega następująco: Dwie pary fotodiod zamontowane w najniższym punkcie wychylenia wahadła mają swoje odpowiednie wiązki światła przerwane przez podwójne ostrze na wale wahadła (rysunek 3). Krawędzie ostrza a1 i a2 przerywają wiązkę fotodiody A, gdy wahadło wychyla się w prawo; czasy A1 i A2 są odczytywane z zegara o rozdzielczości 50 nanosekund (licznik binarny 32-bitowy) i rejestrowane w pamięci komputera. Podobnie, przejście krawędzi b1 i b2 nad detektorem B podczas wychylenia w lewo jest rejestrowane jako czasy B1 i B2. Dla każdego takiego półwychylenia surowe dane to zatem dwa czasy przerwania, które są rejestrowane wraz z bajtem stanu, który identyfikuje wychylenia w lewo i w prawo, oraz sumą kontrolną, która weryfikuje transmisję danych. Na podstawie tych czasów i odległości między krawędziami obliczane są odpowiadające im prędkości w prawo i w lewo, V. Dla każdego przebiegu obliczana jest średnia zmiana prędkości od zamachu do zamachu, Vi -Vi+1, i normalizowana przez bieżącą prędkość zamachu. Dla każdego pół-zamachu znormalizowana zmiana prędkości wynosi: Średnia ogólna dla przebiegu jest obliczana dla wszystkich pół-zamachów, a różnice średnich dla intencji HI i LO są oceniane przy użyciu testów t-Studenta; dla wygody wyniki te można przeliczyć na standardowe wyniki Z, tj. wyrażone w jednostkach odchylenia standardowego średniej, za pomocą odwrotnego rozkładu normalnego. Obliczenia te są wykonywane dla każdej serii, a wyniki są przekazywane operatorom jako informacja zwrotna. W przypadku konkatenacji więcej niż jednej serii, analogiczne obliczenia są wykonywane przez połączenie poszczególnych zestawów trójbiegunowych bez względu na ich oryginalne członkostwo w serii. Oprócz porównania HI – LO, przeprowadzane jest porównanie ortogonalne połączonych przebiegów intencjonalnych w stosunku do linii bazowych (INT – BL). W przypadku zaplanowanych wcześniej porównań dokonano prognozy kierunkowej, a kryterium 0,05 dla „znaczącego” odchylenia odpowiada wartości Z-score wynoszącej 1,645.

Kalibracje

Ponieważ teoretyczne modelowanie idealnej funkcji wahadła zapewnia jedynie przybliżenie precyzyjnych miar empirycznych złożonego, rzeczywistego systemu, dane eksperymentalne można ocenić jedynie na tle kalibracji charakteryzujących działanie wahadła przy braku interakcji operatora. W przypadku przebiegów kalibracji program komputerowy zapewnia w pełni automatyczną kontrolę maszyny i pozwala na opóźnione czasy startu, tak aby dane mogły być pobierane w nocy, gdy w budynku jest niewiele ruchu i nie ma ludzi, a także w normalnych godzinach pracy laboratorium. Kalibracje wykonywano jako zestawy 27 przebiegów, niektóre w pojedynczych sesjach, zwykle rozpoczynających się o 2:00 rano, a inne w ciągu dnia, aby ustalić, czy aktywność ludzi w laboratorium może wykrywalnie wpływać na działanie wahadła. Te dwie kategorie kalibracji są nierozróżnialne. Aby ocenić charakterystyki rozkładu i potwierdzić ważność przetwarzania statystycznego, dane kalibracyjne przypisano arbitralnie do trzech kategorii intencji, a następnie przetworzono tak, jakby były danymi eksperymentalnymi pobieranymi w seriach 9-zestawowych, z porównaniami „HI” i „LO” oraz obu z „BL”. Ta procedura losowego przydzielania została użyta do skonstruowania 600 sztucznych serii wyników t. Porównanie ich dopasowania z odpowiednim teoretycznym rozkładem wyników t-Studenta daje x2 = 11,964, na podstawie 13 df, z odpowiadającym prawdopodobieństwem 0,531. Tak więc, chociaż pewne zmiany między sesjami spowodowane efektami atmosferycznymi są wykrywalne w średniej i odchyleniu standardowym, są one prawidłowo normalizowane przez analizę różnicową wewnątrz zestawu. Wyniki

Formalny eksperyment rozpoczął się 10 stycznia 1990 r.; 1 lutego 1993 r. podjęto decyzję o zakończeniu globalnej akumulacji danych, a następnie ograniczeniu gromadzenia danych do produkcji dużych baz danych indywidualnych operatorów w celu systematycznej eksploracji parametrów wtórnych. W niniejszym raporcie podsumowano podstawowe wyniki kompleksowej analizy trzyletniej bazy danych wahadła.

Cała formalna baza danych zawiera 235 kompletnych serii i 5 częściowych serii, co daje łącznie 1545 przebiegów w każdej z trzech intencji (HI, LO i BL). Niekompletne serie, połączone jako zestawy przebiegów, są uwzględniane w analizach, ponieważ są to wykonalne dane we wszystkich innych aspektach protokołu. Jedną lub więcej serii ukończyło 42 operatorów, 21 kobiet i 21 mężczyzn. Spośród nich 40 operatorów wygenerowało co najmniej jedną lokalną serię, a 12 operatorów, w tym dwóch, którzy nie byli w stanie wygenerować lokalnych baz danych, ukończyło jedną lub więcej serii ze zdalnych lokalizacji.

Pełna baza danych

Bazę danych można podzielić na kilka podzbiorów wykonanych w różnych warunkach. Jest 915 lokalnych i 630 zdalnych przebiegów oraz mniej więcej taka sama liczba przebiegów wykonanych przez operatorów płci męskiej i żeńskiej (odpowiednio 775 i 770). Można również dokonać porównań między trybami wolicjonalnym i losowo instruowanym w celu przypisania intencji oraz między różnymi modalnościami sprzężenia zwrotnego. Tabela 1 podsumowuje wyniki dla całej bazy danych podzielonej według lokalizacji, płci, rodzaju instrukcji i rodzaju sprzężenia zwrotnego. Porównanie sprzężenia zwrotnego dotyczy „pełnego” (kolor plus cyfrowy) kontra „innego” (tylko cyfrowy, tylko kolorowy lub żaden). Te podzbiory są dalej podzielone na podzbiory męskie i żeńskie według lokalizacji, rodzaju instrukcji i modalności sprzężenia zwrotnego. Tabela pokazuje liczbę par (N-par), ich średnią różnicę (Diff), odchylenie standardowe rozkładu różnic (SD) i wynik Z dla średniej różnicy z odpowiadającą wartością p. Odpowiedniki wyników Z do oryginalnych obliczonych wyników t są używane dla wygody przy dokonywaniu porównań; tylko wynik Z i wartość p są podane dla INT – BL. Całkowita różnica HI ​​– LO jest dodatnia, ale nieistotna. Kilka podzbiorów wykazuje istotne różnice, zwłaszcza grupy Instructed, Male Local, Male Instructed i Male Full-feedback. Różnica Volitional vs Instructed wydaje się być bardzo ważna w tej bazie danych, dając przeciwne efekty i obliczony wynik Z dla różnicy 2,443. Różnica Male vs Female jest dość duża w danych lokalnych, z różnicą Z równą 2,063.

Ta różnica jest odwrócona, choć nie tak silna, w podzbiorze Remote; jednak odwrócenie jest silnie zależne od dużej bazy danych operatora 144, jak omówiono w sekcji Remote Data. Istnieje również silna różnica między pełnym sprzężeniem zwrotnym, które daje pozytywny efekt, a trzema innymi opcjami sprzężenia zwrotnego, z których wszystkie pokazują wyniki zerowe lub ujemne (różnica Z = 1,817). Graficzna reprezentacja danych w formie kumulatywnych odchyleń od teoretycznego prawdopodobieństwa oczekiwania pokazuje chronologiczny rozwój trendów statystycznych. Wartość końcowa takiego kumulatywnego odchylenia odpowiada średniej różnicy rozkładu danych (pomnożonej przez liczbę prób). Pełna konkatenacja bazy danych pokazana na rysunku 4 przypomina jednowymiarowe spacery losowe z krokami od oczekiwanej średniej w kierunku dodatnim lub ujemnym. Aby skalować odchylenie, rysunek zawiera krzywą przerywaną pokazującą miejsce 0,05 wartości p dla kumulatywnych odchyleń, w oparciu o odchylenie standardowe różnic HI – LO.

Nieco nieregularna akumulacja odchyleń HI — LO w kierunku intencji jest pokazana jako solidny ślad, który zbliża się do istotności we wczesnej części bazy danych, ale nieco się cofa w późniejszej części. Kropkowane ślady pokazujące dwa pozostałe porównania pokazują uderzającą asymetrię, o której wspomniano wcześniej, w tym sensie, że różnice HI vs BL mają tendencję do bycia stale dodatnimi i skorelowanymi z intencją, podczas gdy odpowiadające im różnice LO vs BL faktycznie mają tendencję do dodatniego odchylenia, przeciwnego do intencji. Ta silna asymetria wydajności w dużym stopniu przyczynia się do nieistotnego ogólnego wyniku, pomimo niezwykłego udziału skrajnych wyników. W przypadku 22 operatorów zarówno wyniki intencji HI, jak i LO są wyższe niż wyniki bazowe, znacząco dla pięciu osób, a wyniki składają się na dodatnią ogólną różnicę INT – BL, która zbliża się do istotności. Wszystkie, z wyjątkiem dwóch, różnice podzbiorów są dodatnie, tj. przebiegi intencjonalne mają tendencję do bycia wyższymi (wykazują mniejsze współczynniki tłumienia) niż przebiegi bazowe. Rysunek 5 pokazuje, że ta asymetria jest stałą różnicą między łączną średnią intencją a danymi bazowymi, które stale kumulują się w całej bazie danych. Chociaż nie przewidziano takiej asymetrii, rysunek ponownie obejmuje jednostronną obwiednię p = 0,05, aby zapewnić poczucie skali. Te silne wyniki INT – BL wskazują na różnicowy efekt intencji operatora w porównaniu z liniami bazowymi, który jest ortogonalny, a zatem niezależny od tego, co przewidziano w hipotezie głównej dotyczącej różnicy HI – LO.

Powstaje pytanie, czy asymetria może odzwierciedlać stały trend w sesjach, gdzie linia bazowa, jako pierwszy członek każdego zestawu, może być zazwyczaj niższa niż przebiegi zamierzone z prozaicznych powodów, takich jak zmiany temperatury lub innych zmiennych środowiskowych. Aby rozwiązać ten problem, porównano dane BL w sesjach. Nie znaleziono istotnych różnic w zagregowanych liniach bazowych z pierwszego zestawu w porównaniu z drugim lub trzecim zestawem, a rozkład znaków różnic mieścił się w granicach oczekiwań losowych opartych na odpowiednim dwumianowym. W rzeczywistości między pierwszym a drugim zagregowanym BL istnieje niewielka dodatnia różnica, w kierunku przeciwnym do tego, który jest wymagany do wyjaśnienia asymetrii w danych zamierzonych.

Dane lokalne

Pięciu z 40 lokalnych operatorów (12,5%) wykazuje niezależnie istotne różnice HI-LO w kierunku intencji. Jednak, jak zauważono wcześniej, inni wytworzyli porównywalnie silne efekty w kierunku przeciwnym do intencji. Badanie rozkładu wyników Z operatorów ujawnia, że ​​duża liczba skrajnych wyników w obu ogonach prowadzi do odchylenia standardowego wynoszącego 1,255, co stanowi istotny wzrost w stosunku do teoretycznego oczekiwania (p = 0,011), wskazując, że różnice między poszczególnymi operatorami mogą mieć znaczenie w tej bazie danych.

Przyczyniając się do wzrostu wariancji, mężczyźni mają znaczące pozytywne osiągnięcia (p = 0,017), podczas gdy różnica HI-LO operatorek jest ujemna. Ta różnica między mężczyznami i kobietami występuje w obu trybach nauczania i w obu kategoriach informacji zwrotnej.

Najbardziej widoczna różnica między podzbiorami bazy danych wahadła to różnica między przebiegami wolicjonalnymi i losowo instruowanymi. Rysunki 6 i 7 pokazują, że oba mają stałe akumulacje, ale w przeciwnych kierunkach. Ta różnica jest bardziej widoczna w danych pochodzących wyłącznie od operatorów płci męskiej, a podzbiór Instructed dla operatorów płci męskiej wykazuje zdecydowanie największe odchylenie w całej bazie danych, z wartością p równą 0,005 dla różnicy HI – LO.

Zdalne dane

W ramach protokołu zdalnego 12 operatorów wygenerowało 630 przebiegów. W porównaniu HI-LO tylko jeden z 12 osiągnął istotne odchylenie, ale osiem miało pozytywny efekt. Ten podzbiór jest poważnie niezrównoważony przez jednego operatora (144), który obejmuje prawie połowę całej bazy danych, wykazując spójny, choć nieistotny ujemny plon. Ten wkład poważnie obniża ogólny rozmiar efektu zdalnego, chociaż pozostaje większy niż w przypadku przebiegów lokalnych. Łączne wyniki 11 innych operatorów są natomiast dodatnie i istotne (p = 0,048) i istotnie różnią się od wyników operatora 144 (p = 0,027). Rysunek 8 przedstawia dane zdalne w formacie odchylenia kumulatywnego i przedstawia jego rozwój chronologiczny. Widoczne są dwa długie negatywne trendy (w przybliżeniu zestawy 175 – 325 i 425 – 575), składające się głównie z danych od operatora 144, które są pokazane osobno na Rysunku 9. Jeśli te dane nie są uwzględnione, wczesny trend trwa, a zdalna baza danych pokazuje znaczącą różnicę HI – LO (Z = 1,667), z rozmiarem efektu znacznie większym niż lokalna baza danych. Ten podzbiór wszystkich zdalnych z wyłączeniem operatora 144 jest pokazany na Rysunku 10.

Dane zdalne są ważne zarówno z powodów praktycznych, jak i teoretycznych. Potencjalna podatność wahadła na zakłócenia mechaniczne wywołane przez operatora jest całkowicie wyeliminowana w przypadku danych zdalnych, które w ten sposób zapewniają chroniony podzbiór odporny na fałszywe wpływy, które mogłyby potencjalnie wpłynąć na dane lokalne. Poza tym pojawienie się efektów u operatorów zlokalizowanych nawet tysiące mil od urządzenia ma duże implikacje dla modelowania anomalnych korelacji, zwłaszcza jeśli rozmiar efektu jest współmierny z rozmiarem w eksperymentach lokalnych. W rzeczywistości, chociaż różnica nie jest znacząca, efekty zdalne są większe niż te znalezione w danych lokalnych. Warto również zauważyć, że wzór wyników dla porównania ortogonalnego INT – BL przypomina wzór danych lokalnych, z dodatnim trendem netto.

ANOVA i struktura bazy danych

Baza danych wahadła ma kilka potencjalnie ważnych czynników, które mogą oddziaływać z główną zmienną intencji operatora, a bardziej rygorystyczna ocena ich niezależnych wkładów wymaga kompleksowej analizy wariancji. Eksperyment jest formalnie projektem czynnikowym, z nierównymi populacjami komórek i niektórymi pustymi komórkami. Chociaż nie można obliczyć wszystkich interakcji, można wykonać niezrównoważoną wieloczynnikową analizę wariancji, co daje model, który zapewnia użyteczny przegląd i tło dla indywidualnych ocen testu t dla poszczególnych pytań. Aby uniknąć małych populacji komórek, ANOVA została ograniczona do 200 serii wytworzonych przez „płodnych” operatorów, którzy ukończyli 25 lub więcej zestawów przebiegów. Osiemnaście osób spełniło lub przekroczyło to kryterium i łącznie wytworzyły one łącznie 1311 trójbiegunowych zestawów przebiegów (85% całej bazy danych) w protokołach lokalnych i zdalnych.

Wyniki w tej wydajnej bazie danych operatorów są zgodne z wynikami pełnej bazy danych (Nelson i Bradish, 1993). Tabela 2 przedstawia wyniki ANOVA, pokazując główne efekty i niezależne wkłady parametrów drugorzędnych i ich dwukierunkowe interakcje, używając wyników Z-score HI-LO dla serii jako zmiennej zależnej. Dla każdego potencjalnego źródła wariancji tabela podaje sumę kwadratów, stopnie swobody (DF), średni kwadrat i współczynnik F z powiązaną wartością p. Wariancja resztkowa jest używana jako oszacowanie błędu dla wszystkich czynników.

Połączone wkłady głównych efektów wskazują na stopień ogólnej struktury w modelu, tj. związek różnicy HI – LO z parametrami eksperymentalnymi, a pozostałe wiersze w tabeli pokazują konkretne wkłady tych parametrów i ich interakcje. Parametry drugorzędne obejmują czynnik porównujący trzy odrębne protokoły instrukcji, tj. zdalny podzbiór oraz lokalne podzbiory wolicjonalne i losowo instruowane (R/V/I); dwupoziomowy czynnik dla operatorów płci męskiej i żeńskiej (M/F); oraz dwupoziomowe rozróżnienie pełnego sprzężenia zwrotnego (zarówno kolorowego, jak i cyfrowego) w porównaniu ze wszystkimi innymi opcjami sprzężenia zwrotnego (F/O). Należy zauważyć, że zdalny podzbiór nie obejmuje danych z podzbioru V/I ani czynnika F/O, a zatem interakcja R/V/I x F/O nie jest zależna od zdalnych danych. Różnica INT – BL jest wprowadzana jako współzmienna w obliczeniach podstawowych w celu przetestowania jej ortogonalności. Znaczący wkład wskazywałby, że ta różnica nie jest niezależna, ale współzmienna z jednym lub większą liczbą czynników w modelu. Zgodnie z oczekiwaną ortogonalnością, stwierdzono, że wkład ten jest nieistotny.

Potwierdzając wcześniejsze wyniki ad hoc, model ANOVA zwraca wartość p równą 0,025 dla głównych efektów, co jasno wskazuje na strukturę bazy danych, wynikającą ze znacznego udziału różnic między podzbiorami wolicjonalnym, instruktażowym i zdalnym, a także ze znacznej różnicy między połączonym podzbiorem sprzężenia zwrotnego koloru/cyfrowego w porównaniu ze wszystkimi innymi trybami sprzężenia zwrotnego.

Pierwszy wkład wynika przede wszystkim z różnicy między dwoma trybami instrukcji, które dają przeciwne efekty; uzupełniający model ograniczony wyłącznie do danych lokalnych pokazuje, że współczynnik V/I jest istotny przy p = 0,014. Te dwa warunki skutecznie znoszą się wzajemnie w całej bazie danych, co w dużej mierze wyjaśnia niewielki rozmiar ogólnego odchylenia przypisywalnego intencji operatora (patrz również Tabela 1).

Różnica między Volitional i Instructed przypisanie intencji jest uderzająca i szeroko rozłożona wśród operatorów, zarówno pod względem wielkości różnicy HI – LO, jak i stopnia asymetrii odzwierciedlonej w porównaniu INT – BL, ale obecna analiza nie sugeruje odpowiedniego wyjaśnienia różnicy V/I. Z pewnością znacząca asymetria podzbioru Volitional przyczynia się do tej różnicy, ale sama w sobie nie wyjaśnia znaku ujemnego danych Volitional. Jedną z możliwości jest to, że niektórzy konsekwentnie odnoszący sukcesy lub szczególnie nieudani operatorzy mają tendencję do wybierania tylko jednego z dwóch trybów, a w rzeczywistości operatorzy wyrażają silne preferencje i mają tendencję do używania tylko jednego z trybów. Jednak analiza poszczególnych baz danych nie potwierdza tej hipotezy. Spośród płodnych operatorów, którzy eksplorowali oba tryby, około 75% odniosło sukces w protokole Instructed, ale tylko około 30% zrobiło to w trybie Volitional.

Porównanie sprzężenia zwrotnego łączy trzy rzadko używane tryby, tylko kolor, tylko cyfrowy i bez sprzężenia zwrotnego, w jedną kategorię w celu porównania z „pełnym” sprzężeniem zwrotnym łączącym zarówno tryby kolor i cyfrowy, które operatorzy wybierali prawie trzy razy częściej niż pozostałe warunki łącznie (patrz Tabela 1). Oddzielnie, każdy z trzech rzadziej wybieranych trybów sprzężenia zwrotnego daje negatywny efekt netto, a w tym modelu ANOVA współczynnik F/O wskazuje na marginalnie istotną różnicę między nimi w porównaniu z pełnym sprzężeniem zwrotnym.

Czynnik męski kontra żeński nie jest dużym czynnikiem, podobnie jak jego interakcje z R/V/I lub F/O. Wydaje się to być sprzeczne z porównaniami testu t, które sugerowały różnicę w wynikach mężczyzn i kobiet. Oddzielny model, który łączy zbiory danych wolicjonalnych i instruktażowych (tworząc lokalny podzbiór do porównania z odległymi) pokazuje stosunkowo silną, choć nieistotną interakcję czynnika M/F z nowym czynnikiem „lokalizacji”. Oznacza to, że mężczyźni mają tendencję do lepszego radzenia sobie w warunkach lokalnych, a kobiety lepiej w protokole zdalnym. Obliczono inny oddzielny model, zastępując czynnik M/F 18-poziomowym czynnikiem reprezentującym operatorów. Pokazał on, że różnice między wydajnymi operatorami nie generują znaczącego wkładu do modelu, pomimo zwiększonej wariancji we wszystkich 40 wynikach operatorów omówionych w sekcji 6.2, co sugeruje, że inne czynniki eksperymentalne odpowiadają za część widocznej zmienności międzyoperatorskiej.

Dyskusja i wnioski

Podczas projektowania tego eksperymentu jednym z głównych pytań, na które należało odpowiedzieć, było to, czy analogowy pomiar zmian w działaniu systemu fizycznego, wraz z „analogowym” charakterem doświadczenia operatora, może ujawnić większe efekty ludzkiej świadomości niż te pokazane wcześniej w systemach cyfrowych. Na to pytanie udzielono odpowiedzi negatywnej.

Podczas gdy analogowe wahadło liniowe wydaje się być wykonalne jako formalny eksperyment do eksploracji interakcji ludzkiej świadomości z systemami fizycznymi, nie daje ono silniejszych rezultatów niż eksperymenty cyfrowe. Rzeczywiście, charakter wyników w eksperymencie wahadłowym ściśle odzwierciedla te w naszych badaniach REG i RMC. Ponownie występuje stała akumulacja bardzo małych odchyleń statystycznych w kierunku intencji, wnoszonych przez wielu operatorów, a nie przez jedną lub dwie konkretne osoby, i ponownie istnieją dowody na asymetrię między tymi dwoma intencjami. Ta marginalnie istotna asymetria jest niezależnym dowodem na wpływ ludzkiej intencji i wymaga dalszego zbadania w celu zbadania jej korelatów. Na przykład efekt jest szczególnie silny w podzbiorze wolicjonalnym, podobnie jak w przypadku różnicy HI-LO, i jest silniejszy w przypadku operatorów płci męskiej niż żeńskiej.

Prawie cały efekt pochodzi z trendów przeciwnych do intencji w ramach instrukcji LO, tj. istnieje asymetria w asymetrii, która sprzyja kierunkowi HI. Pouczające jest, że podobne asymetrie zaobserwowano w eksperymencie REG, a ze szczególną jasnością w eksperymencie RMC (Nelson i in., 1991; Dunne, Nelson i Jahn, 1988).

Zdalna baza danych wykazuje również większy rozmiar efektu niż baza lokalna, co zostało potwierdzone w eksperymentach REG i RMC (Dunne i Jahn, 1991).

Bezpośrednie porównanie wielkości efektów w eksperymentach na podstawie liczby prób lub przetworzonych bitów nie jest wykonalne, ponieważ analogowe i binarne miary zdarzeń są zasadniczo różne. Jednak czas spędzony przez operatorów na interakcji z eksperymentem można wykorzystać do normalizacji końcowych wyników tych eksperymentów w sposób umożliwiający wstępne porównanie (Nelson, 1994).

W przypadku eksperymentu z wahadłem łączna wielkość efektu lokalnego i zdalnego E(t) = zVhrs obliczona dla podzbioru operatorów produktywnych wynosi 0,170. Odpowiednie wielkości efektu operatora produktywnego dla opartego na diodach REG i RMC wynoszą odpowiednio 0,236 i 0,251, przy czym obie wartości mieszczą się w granicach losowych zmian wielkości efektu wahadła.

Ta porównywalność wyników ma również wpływ na integralność danych wahadła. Ponieważ całkowita izolacja od możliwych fałszywych wpływów jest niepraktyczna, eksperyment zależy od fizycznego i statystycznego projektu, który pozwala na zaufanie do danych bez czynienia eksperymentu uciążliwym.

Podobieństwo wyników wahadła do wyników w pełni chronionego REG, wraz z porównywalnością wyników zdalnych, wskazuje, że nie powstały żadne duże wkłady z fałszywych źródeł. Wiele ustaleń w analizie wahadła jest szczególnie odkrywczych w ich podobieństwach do ustaleń innych eksperymentów. Najważniejsze jest wskazanie struktury narzuconej przez intencję operatora na nominalnie losowy proces, pomimo nieistotnej ogólnej korelacji z szybkością tłumienia. Największy wkład w ten wynik stanowi istotna różnica między losowo i dobrowolnie instruowanymi zbiorami danych. Wielkość tej różnicy i jej ogólność wśród operatorów są niezwykle wyraźne w eksperymencie wahadłowym, a przyszłe eksperymenty mogą z zyskiem skupić się na tym parametrze. Ważne jest, aby zauważyć, że losowa instrukcja zapewnia pełną pewność, że intencje HI i LO nie mogą zostać wybrane w celu wykorzystania jakichkolwiek trendów czasowych, jednak ten warunek daje najsilniejsze, w rzeczywistości niezależnie istotne, wyniki. Dane instruktażowe wykazują mniejszą asymetrię, która charakteryzuje całą bazę danych, pomagając rozwiać wszelkie obawy, że asymetria może odzwierciedlać jakiś nieznany, nieanomalny aspekt protokołu eksperymentalnego. Rzeczywiście, można zauważyć, że największa część asymetrii wynika z silnie odwróconych danych LO – BL w podzbiorze wolicjonalnym. Spośród czterech opcji sprzężenia zwrotnego, zdecydowanie najbardziej udane jest łączone sprzężenie zwrotne koloru i cyfry. Jest ono również znacznie preferowane przez operatorów w stosunku do innych opcji. Sam kolor ma dość obszerną bazę danych, podczas gdy podzbiory cyfrowe i bez sprzężenia zwrotnego są bardzo małe, ale żaden z nich sam w sobie nie wydaje się promować udanej wydajności. Należy zauważyć, że oceny w małych zestawach danych są podatne na zakłócenia, ponieważ dane reprezentują tylko dwóch lub trzech operatorów, a istnieją skromne dowody na różnice między operatorami. Należy również zauważyć, że dane zdalne, które wykazują większy rozmiar efektu niż dane lokalne, w ogóle nie mają sprzężenia zwrotnego online, co stanowi dodatkową przestrogę w interpretacji pozornych różnicowych efektów warunków sprzężenia zwrotnego. Chociaż większość operatorów uważa wahadło za atrakcyjny i przyjemny eksperyment, jego stosunkowo skromna wydajność pod względem wielkości efektu, uciążliwe przetwarzanie danych i potencjalna podatność na różne nieanomalne wpływy prawdopodobnie ograniczą przyszłe gromadzenie danych do eksploracji przez osoby, które chcą rozwijać duże osobiste bazy danych. Dane te zostaną wykorzystane do dokładniejszego określenia różnicowych efektów opcjonalnych parametrów, różnic między operatorami i różnic między lokalnymi i zdalnymi protokołami.

Podziękowanie

Program Princeton Engineering Anomalies Research jest wspierany przez granty od McDonnell Foundation, John E. Fetzer Institute, The Ohrstrom Foundation, Inc., Helix Investments, Ltd. i pana Laurance’a S. Rockefellera. Szczególne podziękowania należą się wielu wolontariuszom, którzy hojnie poświęcili swój czas i energię, aby wziąć udział w eksperymentach.